ရထားတစ္စင္းက အျခားတစ္စင္းကို ၀ွက္ထားလိမ့္မယ္

ရထားတစ္စင္းက အျခားတစ္စင္းကို ၀ွက္ထားလိမ့္မယ္


ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ထဲမွာ

ရထားတစ္စင္းကအျခားတစ္စင္းကို ျဖတ္သြားရင္ ကြယ္ေနသလိုမ်ိဳး

တစ္ပါဒက အျခားတစ္ပါဒကို ကြယ္ေနလိမ့္မယ္။

ရထားလမ္းကို ကူးသည့္အခါ

တစ္စင္းၿပီး တစ္စင္းေသခ်ာၾကည့္ၿပီးမွ

ကူးျခင္းသည္ လံုၿခံဳေသာ လမ္းကူးျခင္းမ်ိဳးျဖစ္သလို

ကဗ်ာဖတ္တဲ့အခါလည္း တစ္ပါဒၿပီး တစ္ပါဒ

ေသခ်ာၾကည့္ၿပီးမွ ဖတ္႐ႈျခင္းဟာ

လံုၿခံဳေသာ စာဖတ္နည္းျဖစ္ပါတယ္။

မိသားစုတစ္ခုထဲမွာ

ညီမတစ္ေယာက္က အျခားအမေတြကို ၀ွက္ထားသလိုမ်ိဳး

ဒါမွမဟုတ္ ခင္ဗ်ားက မိန္းကေလးဆိုရင္

အေဖနဲ႔အကိုေတြက ခင္ဗ်ားရဲ႕ ဖူးစာ႐ွင္ အစစ္အမွန္ကို

၀ွက္ထားသလိုမ်ိဳး

တကယ့္ ကတၱားေတြ ကံေတြ ခံစားမႈေတြ စိတ္ကူးေတြကို

အျခားေသာ စားသားေတြက ၀ွက္ထားလိမ့္မယ္။

ဆုေတာင္းတစ္ခုက ဆုေတာင္းမ်ားစြာကို ၀ွက္ထားလိမ့္မယ္

တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေက်ာ္ေဇာမႈက အျခားသူမ်ားရဲ႕ ေက်ာ္ေဇာမႈေတြကို ၀ွက္ထားလိမ့္မယ္

ေမႊးႀကိဳင္ေသာ ပန္းတစ္ပြင့္က ပန္းၿခံႀကီးေတြကို ၀ွက္ထားလိမ့္မယ္။

အခ်စ္မွာေတာ့

ျပသနာေလးတစ္ခုက အျခားေသာ ျပသနာႀကီးမ်ားကို ၀ွက္ထားလိမ့္မယ္

ကၽြန္တစ္ေယာက္က အျခားေသာ ကၽြန္မ်ားရဲ႕ ဒုကေတြကို ၀ွက္ထားလိမ့္မယ္

ေရခ်ိဳးကန္တစ္ခုက အျခားေရခ်ိဳးကန္တစ္ခုကို ၀ွက္ထားလိမ့္မယ္

အဲ့ဒီကန္မွာ ေရခ်ိဳးၿပီး အျပင္ထြက္လိုက္ေတာ့ မိုးမိသြားသလိုမ်ိဳး

မမွ်တမႈတစ္ခုက အျခားေသာ မမွ်တမႈမ်ားစြာကို ၀ွက္ထားလိမ့္မယ္

အေတြးအေခၚတစ္ခုက အျခားအေတြးအေခၚေတြကို ၀ွက္ထားလိမ့္မယ္။

တကယ့္ဘ၀က ႐ိုး႐ွင္းလြန္းပါတယ္

ကြယ္၀ွက္ထားတဲ့ ဘ၀ေတြကသာ ဂတ္ထ႐ုစတိန္းရဲ႕စာသားေတြလို

႐ႈတ္႐ွပ္ခက္ေနလိမ့္မယ္။

စာေၾကာင္းတစ္ေၾကာင္းက သူ႔ထက္ပိုေကာင္းတဲ့ ေနာက္တစ္ေၾကာင္းကို ၀ွက္ထားလိမ့္မယ္

အေပၚယံ တစ္ေၾကာင္းနဲ႔တင္းတိမ္ၿပီး ဘာလို႔ဟိုဘက္ကို ဆက္မကူးၾကတာလဲ။

စမ္းသပ္ခန္းတစ္ခုမွာ

တီထြင္မႈတစ္ခုက အျခားတစ္ခုကို ၀ွက္ထားလိမ့္မယ္။

ညေနခင္းတစ္ခုက အားလံုးေသာ ညေနခင္းေတြကို ၀ွက္ထားလိမ့္မယ္

ေတာင္ၾကားလမ္းေလးကို ေငးေမာၾကည့္လို႔

ဒီေနရာေလးမွာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္မိန္းမတို႔ ေနသားတက်ျဖစ္ေနၿပီ

ဘ၀တစ္ခုက အျခားတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀ကို၀ွက္ထားလိုက္တဲ့အခါ

သူမက စြန္႔ခြာသြားၿပီး ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း ေတာင္ၾကားလမ္းေလးကိုေငးလို႔။

ဧဒင္ဥယ်ာဥ္ႀကီးထဲမွာ

အာဒံနဲ႔ ဧ၀တို႔က တကယ့္အာဒံနဲ႔ ဧ၀တို႔ိကို ၀ွက္ထားလိမ့္မယ္

ေဂ်႐ုစလင္က တကယ့္ေဂ်႐ုစလင္ကို ၀ွက္ထားလိမ့္မယ္။

သစ္တစ္ပင္ ေျခရင္းမွာ၀ိုင္းဖြဲ႕ထိုင္ေနတုန္း

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က အျခားသူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ၀ွက္ထားလိမ့္မယ္

ထၿပီးထြက္သြားလိုက္ပါ အဲ့ဒီေတာ့မွ

သူတို႔ေတြ အားလံုးျပန္လည္စုစည္းၿပီး သင့္မေကာင္းေၾကာင္းေတြကို ေျပာေနလိမ့္မယ္။

ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္၊ ဆရာတစ္ေယာက္၊ မူးယစ္ေဆး၀ါးတစ္မ်ိဳး၊ ေခြးတစ္ေကာင္၊

ဖ်ားနာျခင္းတစ္မ်ိဳး၊ အမ်ိဴးသမီးတစ္ေယာက္၊ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ တို႔က

အျခား တစ္မ်ိဳး တစ္ခု တစ္ေကာင္ တစ္ေယာက္တို႔ကို ၀ွက္ထားလိမ့္မယ္။

ထူခၽြန္တဲ့ အေမေတြက သံုးစားလို႔မရတဲ့ သမီးေတြကို ၀ွက္ထားၿပီး

အဲ့ဒီသမီးေတြက သူတို႔ရဲ႕ ထူးခၽြန္တဲ့ သမီးေတြကို ၀ွက္ထားတယ္။

သူတို႔အားလံုး ကိုယ္စီကိုယ္ငအိတ္ေတြနဲ႔

သမီးေတြကိုင္တဲ့ အိတ္က မိဘေတြအိတ္ထက္ႀကီးၿပီး

အားလံုးရထားလမ္းကူးဖို႔ တစ္စင္းၿပီး တစ္စင္း ေသခ်ာၾကည့္ေနၾကတယ္။

ရထားတစ္စီး ျဖတ္ၿပီးသြားလို႔ အႏာၱရယ္ မ႐ိွေတာ့ဘူးဟု အထင္နဲ႔

စိတ္ခ်လက္ခ် လမ္းမကူးလိုက္ပါႏွင့္

အဲ့ဒါ သိပ္အေရးႀကီးပါတယ္

သင့္ကို အျခားရထားတစ္စင္းက တိုက္ဖို႔အဆင္သင့္ ႐ိွေနၿပီးသားပါ

ဒါေၾကာင့္ လံုၿခံဳစိတ္ခ်ေလာက္တဲ့ အတိုင္းအတာ တစ္ခုထိ

စိတ္႐ွည္လက္႐ွည္ ေစာင့္ၿပီးမွ

ရထားလမ္းကို ကူးပါ ။


ေျမမႈန္လြင္


Kenneth Koch ၏ One Train May Hide Another ကို တိုက္႐ိုက္ကူးေျပာင္းျခင္း မ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ

ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆိုပါသည္။

သမာ႐ိုးက် ၀ထၳဳေတြလိုပါပဲ အဲ့ဒီတုန္းကကို လြမ္းတယ္

သမာ႐ိုးက် ၀ထၳဳေတြလိုပါပဲ အဲ့ဒီတုန္းကကို လြမ္းတယ္


စာ႐ြက္

ခဲတံ

ေပတံ

ခဲဖ်က္

ေဘာလံုး

ၾကက္ေျခခတ္

ေအာင္မွတ္

တိုင္စာ

ဂုဏ္ထူး

ေဂြလွိမ့္

ခဲဖ်က္

သူငယ္ခ်င္း

က်ဴ႐ွင္

ႀကိမ္လံုး

ေဆးလိပ္

ရတနာ၀င္းထိန္

ခဲဖ်က္


အဲ့ ဒီ တုန္း က


ေရ စို လည္း ေရ သုတ္ ခဲ့ ဘူး

ျမက္ခင္းေတြကစိမ္းတယ္ ႀကိမ္လံုးဆိုရင္ေၾကာက္တယ္ မုန္႔စားတန္မွာအခ်ိန္ေခါက္တယ္

ေရ စို လည္း ေရ သုတ္ ခဲ့ ဘူး

အဲ့ဒီတုန္းကို ျပန္ေရာက္ရင္ ေခါင္းတိုက္ၿပီး ဂိုးသြင္းဦးမယ္


ေျမမႈန္လြင္

႐ို ေဘာ့က ဗ်ာဆ ရာ

႐ို ေဘာ့က ဗ်ာဆ ရာ


X ကဗ်ာ မ်ားကိုလူ သားေတြကိုယ္ တိုင္ေရး သားခ်င္းအ မႈအား ပ်င္းရိ ၿငီးေ ငြ႔ဖြယ္ဟု ယူ ဆပါ သျဖင့္ျမန္ မာႏုိင္ ငံလံုးဆိုင္ ရာက ဗ်ာ ရာမ်ားသ မဂ ( M P A ) မွက ဗ်ာေ ရးႏိုင္ သည့္႐ိုေဘာ့ ကိုတီ ထြင္တင္ ဆက္လိုက္ ပါ သည္


X x ႐ို ေဘာ့က ဗ်ာ ရာမွာအ ရက္ေသာက္ရန္ လို ဘဲေန ေရာင္ျခည္ စြမ္းရည္ ျဖင့္ တစ္ေန႔က ဗ်ာသံုးပုဒ္ ႏႈန္းေမာင္း ႏွင္စပ္ ဆိုႏိုင္ သျဖင့္ သဘာ ၀ပတ္၀န္း က်င္စိမ္း လန္းစိုေျပ ေရးအ တြက္မ်ား စြာအ ေထာက္ကူ ရ႐ိွပါ ည္


X x x ႐ိုေဘာ့ က ဗ်ာ ရာ သ ည္ က မာၻေပၚ တြင္႐ိွ ႐ိွသ မွ်က ဗ်ာစပ္ဆို နည္းအား လံုးကိုကၽြမ္း က်င္္ စြာစပ္ဆို ႏုိင္သည့္ေဆာ့ ၀ဲ(လ္)ထည့္ သြင္းထား ျခင္းေၾကာင့္က မာၻ အရပ္ ရပ္မွ က ဗ်ာေ၀ဖန္ ေစာင့္ၾကည့္ ေရးသမား မ်ားအ ခက္ ေတြ႕ ၾကကုန္


X xx x ႐ို ေဘာ့က ဗ်ာ ရာသည္ေန ေရာင္ျခည္လံု လံုေလာက္ ေလာက္ရ႐ိွ ပါကက ဗ်ာစပ္ ဆိုျခင္း ျပင္ေစ်း၀ယ္ ထြက္ေပး ျခင္းကေလး ထိန္းေပး ျခင္းပန္းပင္ ေရ ေလာင္းေပး ျခင္းတို႔ ပါစြမ္းေဆာင္ ႏိုင္ေသာ ေၾကာင့္လူ သား ကဗ်ာ ရာဇ နီးခ်စ္သူ မ်ား၏ စိတ္၀င္ စားမႈအ ထူးရ ႐ိွေန ပါသ ည္


X xxx x သို႔ေသာ္႐ို ေဘာ့က ဗ်ာ ရာ၏က ဗ်ာစပ္ဆို ေသာလက္ မွာလူ သား ကဗ်ာ ဆရာ မ်ား၏လက္ မ်ား ကဲ့သို႔ ေႏြးေထြး မႈမ႐ိွ ေသးေၾကာင္း က မာၻေက်ာ္ တိုင္းမ ဂဇင္း မွ ( မ ရမ က) ေ၀ ဖန္ေထာက္ ျပထားပါ ည္


ျမ မႈ န္ လြင္

လ လ လြမ္းလြမ္းလိုက္ရတာ မ မ မ မေအးရယ္

လ လ လြမ္းလြမ္းလိုက္ရတာ မ မ မ မေအးရယ္


သ သ သ သတိရလို႔ ဒ ဒ ဒ ဒီစာကိုေရးလိုက္ပါတယ္

မ မ မ မင္းမွာ က က ကို႔ ကိုယ့္အျပင္

န န န ေနာက္တစ္ေယာက္ ႐ိွေနၿပီဆိုတာ

တ တ တ တိလိုက္ရတဲ့အခါ ကို ကို ကိုယ္ေၾကကြဲသြားပါၿပီ

မ မ မင္းမင္းတိပ္ရက္စက္တာပဲ

တ တ တစ္ဘ၀လံုး ခ်စ္ ခ်စ္ ခ်စ္ၾကမယ္ဆိုၿပီး

ဖ ဖ ဖ ဘုရားမွာ ဆု ဆု ဆု ဆုပန္တာ

မ မ မ မွတ္မိေတာ့ဘူးလား

မ်က္ မ်က္ မ်က္ရည္ေတြခန္ပါေတာ့မယ္

ည ည ညဆို အိပ္ လို႔ ကို ရ ဘူး

စ စ စ စိုင္းစိုင္းရဲ႕

ခ ခ ခ ခ်စ္ခဲ့တာေလးႏွစ္ အ အ အ အျပစ္မဲ့စြာေ၀းလြင့္

ဆို ဆို ဆိုတာကိုပဲ တ တ တ တခ်ိန္လံုးနားေထာင္ေနတယ္

ဘ ဘ ဘ ဘယ္လိုပဲ ေျဖ ေျဖသိမ့္ ေျဖသိမ့္

န န န ေနာက္ဆံုးေတာ့ အ အ အ အေမွာင္ထဲမွာ

တ တ တ တစ္ေယာက္တည္းပဲဟာ

စု စု စု စုဗူးေလးကုိ ငါ ငါ ငါ ဘာ လုပ္ ရ ပါ့ မ လဲ ။


ေျမမႈန္လြင္

သို႔

နာဆာအာကာသႏွင့္သိပံ

ျပည္သူ႔ဆက္ဆံေရးႏွင့္ျပန္ၾကားေရးဌာန

၀ါ႐ွင္တန္ဒီစီ ၂၀၅၄၆-၀၀၀၁

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု။


ေန႔စြဲ ။ ။ ၁၁-၅-၀၉


အေၾကာင္းအရာ။ အခ်ိန္မီ ဆင္ျခင္ရန္ႏွင့့္ မလိုအပ္ဘဲ မစပ္စုရန္

ကမာၻၿဂိဳဟ္မွ နာဆာအဖြဲ႕ႀကီးကို စာနာပါတယ္။ သနားလည္း သနားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားတို႔ကို ေပး ေတြ႕လို႔မျဖစ္ဘူး။ ခင္ဗ်ားတို႔ကို ေပးသိလို႔ မျဖစ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လေပၚမွာ တကယ္ ေတာ့ ေရ႐ိွပါတယ္။ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ သိပံပညာ တိုးတက္္ မႈေတြ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ ႀကိဳးစားမႈေတြကို အသိအမွတ္ျပဳပါတယ္။ ထပ္ေျပာမယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီမွာ ကၽြန္ေတာ့္တို႔အတြက္ လံုေလာက္ေသာ ပမာ ဏထက္ပိုတဲ့ ေရဂါလန္ေပါင္းမ်ား စြာ ႐ိွပါတယ္။


ဒါေပမဲ့ ခင္ဗ်ားအျပင္၊ ခင္ဗ်ား သားသမီးမ်ား ေျမးျမစ္မ်ား ေသသည္ထိေအာင္ လေပၚမွာ ႐ိွတဲ့ေရေတြကို ေတြ႕ထိ သိျမင္ႏုိင္မွာ မဟုတ္ပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲ လို႔ေတာ့မေမးနဲ႔။ သိပံပညာဆိုတာ ေသး ငယ္တဲ့ အစိတ္အပိုင္းေလးပါ။ ေနာက္ၿပီး ဘယ္ လိုမွလဲ မႀကိဳးစားေလနဲ႔။ ညစ္ညမ္းေသာ လက္အစံုတို႔ျဖင့္ သန္႔စင္ ေသာ ေရကိုထိေတြ႕ဖို႔ရာ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္းဆိုတာ လူႀကီး မင္း တို႔ကို ဦးစြာသေဘာေပါက္ေစခ်င္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ေျပာ ခ်င္တာက ခင္ဗ်ားတို႔ဆီမွာ႐ိွတဲ့ ပင္လယ္ႀကီးေတြထက္ ကုန္ကုန္္ ေျပာ ရရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ေသာက္သံုးေနတဲ့ ေရသန္႔မ်ားထက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေရက မ်ားစြာ မ်ားစြာ သန္႔႐ွင္းၾကည္လင္မႈ ပိုပါတယ္။ ခင္ဗ်ား တို႔က ခင္ဗ်ားတို႔ ပင္လယ္ႀကီးေတြ ခင္ဗ်ားတို႔ သစ္ေတာႀကီးေတြ သန္႔႐ွင္းအဓြန္႔႐ွည္ေအာင္ လူေတြကို သတိေပး ႏိႈးေဆာ္တယ္။ လြဲတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔က ခင္ဗ်ားတို႔ပင္လယ္ျမစ္ေခ်ာင္းမ်ားထက္ ခင္ဗ်ားတို႔ ပါးစပ္ကို သန္႔စင္ေအာင္ ဦးစြာဆင္ျခင္ပါ။ ၿပီးမွ သဘာ ၀ပတ္၀န္းက်င္ႀကီးကို ထိမ္းသိမ္းေပါ့။ လာလည္ပါ။ အတုယူပါ။ ဒါေပမဲ့ မဖ်က္စီးသြားပါႏွင့္။ လေပၚတြင္ ဗံုးခြဲျခင္းမ်ိဳး အာကာသ ယာဥ္မ်ားႏွင့္တိုက္ကာ ဖ်က္စီးခ်င္းမ်ိဳးဟာ ယဥ္ေက်းေသာ အျပဳအမူမ်ား မဟုတ္သလို ကိုယ္ႏွင့္မဆိုင္တာမ်ားကို အဘယ္ေသာ ေၾကာင့္ ဖ်က္ဆီး စူးစမ္းလိုရတာလဲ။ ခင္ဗ်ားတို႔ ကမာၻကို ခင္ဗ်ား တို႔ စိတ္ႀကိဳက္ ဖ်က္စီးသြားၿပီးၿပီေလ။ လံုေလာက္ေသာ အ ေၾကာင္းျပခ်က္ဘယ္ေလာက္ပ ဲဲ႐ိွ႐ိွ ေနာက္ေနာင္ ထိုကဲ့တို႔ အျပဳအမူမ်ား ထပ္မံမလုပ္ေဆာင္မိရန္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ သတိေပး လိုက္ပါတယ္။



ခင္းဗ်ားတို႔ ကမာၻေပၚမွာ လူတိုင္းဗိုက္ျပည့္ ေနၾကလား။ ပိုက္ဆံေတြကို အလာဟသ ေဖါက္ခြဲဖ်က္စီးပစ္မဲ့အစား ဗိုက္စာသူမ်ားအတြက္ ေပါင္မုန္႔မ်ားသို႔ ေျပာင္းလဲေပးလိုက္ရင္ ပုိမိုသာယာတဲ့ ကမာၻႀကီး ျဖစ္မသြားႏိုင္ဘူးလား။ ၿဂိဳဟ္တစ္လံုးဟာ လြယ္လြယ္ကူကူ ျဖစ္တည္လာတာ မဟုတ္သလို လြယ္လြယ္ ကူကူ ပ်က္စီးမွာမဟုတ္မွန္းကို ခင္ဗ်ားတို႔ သေဘာေပါက္ၿပီး ျဖစ္မွာပါ


သစာက်ိဳးႏြံစြာျဖင့္

ေျမမႈန္လြင္

အိပ္မက္ဆိုးႀကီးေရလာပါေတာ့

အိပ္မက္ဆိုးႀကီးေရလာပါေတာ့


ဂ်င္းနီပဲျဖစ္ျဖစ္ အာလာဒင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ တန္ခိုး႐ွင္တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔ ေတြ႕ၿပီးလိုရာဆုေတာင္းပါေလာ့ ဆိုရင္ ေတာ့ “ေခါင္းခ်လိုက္တာနဲ႔ တုန္း ကနဲ အိပ္ေပ်ာ္ေစတဲ့” ဆုပဲေတာင္းမိမွာ။ ခက္တယ္။ ညဘက္ အိပ္ေပ်ာ္ဖို႔ရာ သိပ္ခက္တယ္။ ေျခာက္ျခားဖြယ္ရာ အိပ္မက္ဆိုးႀကီးက လန္႔ႏိုး လာလို႔ မယားလုပ္တဲ့သူက ေရခပ္တိုက္ရတဲ့ အ ခန္းပါတဲ့ ျမန္မာဇာတ္ကားမ်ားလို ဒါရင္မွမဟုတ္ “အို္… အိပ္မက္မို႔သာ အျပင္မွာသာဆို မ သက္သာဘူး” လို႔ စာ သားမ်ိဳးပါတဲ့ ျမန္မာျဖစ္ ၀ထၱဳမ်ားဆိုရင္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ဖတ္ၿပီး ၾကည့္ၿပီး အားက်လိုက္ရတာ။ သူတို႔လို အိမ္မက္ဆိုး ႀကီးေတြ အိပ္မက္ေကာင္းႀကီးေတြြနဲ႔ အားပါးတရ အိပ္ပစ္လိုက္ခ်င္တယ္။ အခုကိုယ့္မွာေတာ့ အေပၚထပ္က “ဒုတ္” ဆိုလည္းႏိုး၊ လမ္းထဲက ေခြး ေတြ“၀ုတ္” ဆိုလည္းႏိုး၊ လမ္းမႀကီးေပၚက ကားေတြ “၀ူး” ဆိုလည္းႏိုး၊ ပလက္ေဖာင္းေေပၚက ခ်ာတိတ္ေတြ “ေဒါင္ေဒါင္ဒင္ဒင္” ဆို လည္းႏိုးနဲ႔ အိပ္မေပ်ာ္ပံုမ်ား ေျပာပါတယ္။


ဒီၾကားထဲ ကိုယ္ရဲ႕ မသိစိတ္ေတြက လာလာေႏွာက္ယွက္ေသး။ ေန႔လယ္က ဦးခင္ေမာင္သိန္းကို ေျပာခဲ့တဲ့ စ ကားက ႐ိုင္းမ်ားသြားလားတို႔၊ လက္ကိုေရနဲ႔ ေသခ်ာေဆးခဲ့ရဲ႕လားတို႔၊ ေရးလက္စ ကဗ်ာေတြပဲ ထေရးရမ လား တို႔၊ အဂၤလိပ္ဇာတ္ကားေပၚက ျမန္မာစာေၾကာင္းေတြပဲ လိုက္ဖတ္ရေတာ့မလားတို႔ အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြးေတာ့လည္း ေမႊ ယာႀကီးေပၚမွာ လူးလိမ့္။ အိပ္လို႔ မရျပန္ဘူး။ အိပ္ေပ်ာ္တယ္ ဆိုတာေတာင္ အိပ္ ေပ်ာ္္တယ္မေသခ်ာဘူး။ အသံ ေတြ အကုန္ၾကားေနရတယ္။ တိတ္ဆိတ္ေနရင္ေတာင္ တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ အသံၾကားေနရတယ္။ ဘယ္ေတာ့မွ အိပ္ေရးမ၀ခဲ့ဘူး။ စာသင္လည္း ငိုက္။ ထမင္းစားလည္း ငိုက္။ အိမ္သာထဲလည္း ငိုက္။ သမ္းေ၀ျခင္းက ကိုယ့္ရဲ႕ လူသိမ်ားတဲ့ သေကၤတ။ အိပ္ ေဆးေတြ လက္ေျမာက္ထားရၿပီး ကိုယ့္အျဖစ္အပ်က္ေတြကို Rita Dove မ်ား ၾကား လို႔ကေတာ့ “အို…… အိပ္မရသူႀကီီးရယ္” လို႔ ကဗ်ာမ်ား ေရး ဦးမလားမသိ……………


ဟိုတစ္ေန႔က ၃၆ ကားဂိတ္မွာ အိပ္မက္က်မ္းဆိုလား အိပ္မက္အတိတ္ေကာက္နည္းဆိုလား စာအုပ္တစ္အုပ္ ေတြ႕တာနဲ႔ ငါးရာနဲ႔ ၀ယ္လိုက္ တယ္။ ေနာက္ၿပီး အဲ့ဒီ ေနရာမွာပဲ တစ္ထိုင္တည္း ၿပီးေအာင္ ဖတ္ပစ္လိုက္တယ္။ အရမ္းလန္းတယ္။ အိပ္မက္ေတြအေၾကာင္း ေရးထားတာ။ အရမ္းလည္း စိတ္၀င္စားဖို႔ ေကာင္းတယ္။ အဲ့ဒီလို အိပ္မက္ေတြ အေၾကာင္းေရးႏိုင္တဲ့ စာေရးဆရာကိုလည္း သိပ္အားက်တာပဲ။ ကိုယ္လည္း သူတို႔လို အိပ္မက္ေတြ အမ်ားႀကီးမက္ၿပီး အိပ္မက္ေတြအေၾကာင္း ကဗ်ာ႐ွည္ႀကီး တစ္ပုဒ္ေလာက္ေတာ့ ေရးခ်င္ေသး။ အဲ့ဒီ ကဗ်ာထဲမွာ ကိုယ္က ဘယ္လို အားရပါးရအိပ္ၿပီး ဘယ္ေလာက္ ထူးဆန္းအံၾသဖြယ္ရာေကာင္းတဲ့ အိပ္မက္ဆန္းႀကီးေတြ ဘယ္လိုဘယ္လို မက္ခဲ့တဲ့အ ေၾကာင္း စာမ်က္ႏွာ ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ကို ေရးပစ္လိုက္မွာ။ ဒါေပမဲ့ ျဖစ္ေနတာက ေမြ႕ယာပူႀကီးေပၚ မ်က္တြင္းေဟာက္ပက္နဲ႔ ကိုယ္ေလ ဒီတစ္ ညကို ျဖတ္သန္းရဦးမယ္။ နတ္ေကာင္း နတ္ျမတ္ ေတြ မလို႔ ကိုယ္အိပ္ေပ်ာ္ၿပီး အိပ္မက္ေတြမက္တာနဲ႔ ပထဆံုးအေနနဲ႔ ကိုယ့္အိပ္မက္ေတြ အေၾကာင္း ကဗ်ာ႐ွည္ ႀကီးကို ေရးျဖစ္ေအာင္ကို ေရးမွာ။ မပူနဲ႔။ အဲ့ဒီ ကဗ်ာႀကီးဟာ ကမာၻမွာ အိပ္မက္အေၾကာင္း အျပည့္စံုဆံုး ကဗ်ာ လည္းျဖစ္ လာလိမ့္မယ္။ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ေပါင္းမ်ားစြာတို႔က တဖြဖြ႐ြတ္ဆိုလို႔ စံျပ ကဗ်ာႀကီးလည္း ျဖစ္လာ လိမ့္ မယ္။


ေျမမႈန္လြင္

ညေစာင့္

ညေစာင့္

- ငါေျပးရင္ လိုက္ေျပးၿပီး

ငါရပ္ရင္ မေ႐ြတဲ့ လမင္းနဲ႔ ကမာၻ


- ငါ့ ေ႐ြလ်ားမႈကို သင္ကပ္ပါး လုပ္ေနတာ ၾကာၿပီေပါ့


- ေပေပေတေတ

ခႏၶာကိုယ္ ေျမေပၚစိုက္ခ်

သင္နဲ႔ငါ သစ္႐ြက္မ်ား ျခားၿပီးစ

အဲ့ဒီ သစ္႐ြက္မ်ားေပၚက

ငါ့ကို ရမက္ထစြာ စိုက္ေငးတဲ့ သင့္မ်က္လံုး တစ္ေထာင္

ၿပီးေတာ့

သင္ဘယ္လို ထြက္လာမလဲ မသိရေသးတဲ့ အေမွာင္

ၿပီးေတာ့

သင့္စကား တစ္လံုးထဲနဲ႔ ျပည့္ေနတဲ့ တိတ္ဆိတ္ျခင္း

ၿပီးေတာ့

သင့္အျပာေရာင္ လက္ညိုးတစ္ေခ်ာင္းေပၚက စိန္ပြင့္တစ္သန္း


- ဘယ့္ႏွယ့္လုပ္မတုန္း

ခႏၶာကိုယ္က စုန္းစုန္းျမဳတ္စ

စိတ္ကူးတို႔ အခုမွ ေက်ာက္ခ်ခြင့္ရတဲ့

ဒီလိုညမ်ဳိးမွာ

(သင္၀င္မလာႏုိင္ပဲ)

အျပင္ကေန ငါ့ကိုတစ္ပတ္ပတ္မိေအာင္သာ

ေစာင့္ခဲ့ရ။ ။


နီကိုရဲ

၃၁၊၁၊၉၃

ဒီေနရာေတြမွၾကည့္ေနသည္